عليها ) شبهه‌اى نقل شده و اين تطبيق را نادرست و بىاساس خوانده است . چون در لغت عرب كلمهء نساء بر زنانى اطلاق مىشود كه ازدواج كرده باشند و استعمال آن در بارهء بنات صحيح نيست و رواياتى كه در اين زمينه در كتب ما به چشم مىخورد ، توسط رافضه جعل شده و به كتب ما راه پيدا كرده است . آن آقا افزود : اين مسأله در خانهء آقاى فلسفى مطرح شد و يكى از آقايان اين گونه پاسخ داد كه استعمال نساء در بارهء بنات در قرآن فراوان است : « فَإِنْ كُنَّ نِساءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثا ما تَرَكَ » ، كلمه نساء در اين آيه در بارهء بنات است چه ازدواج كرده باشند و چه نكرده باشند ، سهم آنها از ارث اين مقدار است . من كتاب « المنار » را در اين زمينه نگاه نكرده‌ام ، به آن آقا عرض كردم ، احتمالًا شبههء شيخ محمد عبده نكته ديگرى است و او در بارهء « نساء » مضاف ايراد دارد و معتقد است كه نساء مضاف بر زنانى اطلاق مىشود كه ازدواج كرده‌اند نه نساء بىاضافه . در فارسى هم همين طور است ، زن در برابر مرد استعمال شده ولى زن زيد ، زوجهء زيد است و بر دختر اطلاق نمىشود . نساءً أو رجالًا يعنى اناثاً أو ذكوراً ولى « نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ » يا « يا نِساءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ » يعنى زنهايى كه ازدواج كرده‌اند . در آيهء مباهله هم كه « نِساءَنا » دارد ، مضاف است و بر بنات اطلاق نمىشود . ظاهراً اشكال عبده اين است ، بعداً كه آن آقا مراجعه كرده بود ، همين طور بود . پاسخ شبهه توسط استاد - دام ظله پاسخ اين اشكال اين است كه در قرآن « نساء » مضاف نيز بر « بنات » اطلاق شده است ، آيه شريفه « لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ . . . أَوْ نِسائِهِنَّ » در اينجا نساء مضاف لزوماً زنانى كه ازدواج كرده‌اند ، نيست . در روايات هم وارد شده كه در خصوص متعه ، سائل به حضرت عرض كرد :